Skip to content

bir minicik kız çocuğu..

June 30, 2009

Karanlık.. Eşyalarımın çizgilerini sadece bilgisayardan süzülen ışık sayesinde görebiliyorum. Soğumaya yüz tutmuş sütlü kahvem sol tarafta.. Çalan müziğin de etkisiyle kendimi duvardaki çizgiye yaşadığım ve yaşayacağım her şeyi aynı anda bana yansıtıyormuşçasına dikkatle bakarken buluyorum. Çizginin bir kısmı oldukça düz bir doğrultudayken birden eğiliyor, sonra başka bir çizgi onunla kesişiyor ve çizgi tekrar eski doğruluğuna kavuşuyor, biraz daha genişlemiş, biraz daha silinmiş.. Kendime bakıyorum; tekdüzeliğimi daha doğrusu başkaları tarafından yönlendirilmiş kişiliğimi üstümden attığım günleri, yolumun kesiştiği insanları, günün birinde ne kadar değişebileceğimi görüyorum.Kopyası 004

Ne kadar kısa yaşamışım daha, ama ne çok şey sığdırmışım içine.. Ne mutluluklar, ne dargınlıklar.. Hasret çekmişim kaç yıl, ama boşunaymış.. Kendimden çok şey vermişim “diğerleri biraz daha mutlu olabilirler mi acaba” diye düşünüp, ama o da boşunaymış, ben kaybettiğimle kalmışım.. Çok güvenmişim, hep boşa çıkarmışlar.. Herkesi kendim gibi sanmışım, yanıldığımı göstermişler, ben yanılmaktan bıkmamışım.. Güçlüymüşüm, zorluklara dayanabilirmişim, beni yapayalnız bırakıp almışlar elimden tüm kuvvetimi, yine de dayanmışım.. Kendimle başa çıkamazken başkalarına yardıma koşmuşum, kendimi iyice kaybetmişim, haberim olmamış.. Acı vermişler bana, bazen de ben onlara..Mutlu olabilmişim küçük şeylerden, ama her insan gibi daha fazlasını istemek hatasında bulunmuşum.. Uzunluğu beş santimi geçmeyen bir çizgide kaybolmuşum..

Kendime geliyor, daldığım derinlikten tekrar yeryüzüne dönüyorum. Az önceki düşüncelerimin etkisiyle etrafıma daha bir alıcı gözle bakıyorum. Kahvem çoktan buz gibi olmuş, gözlerim karanlığa alışmış, şarkı çoktan değişmiş.. Az önce sözlerine dikkat etmediğim şarkı bu sefer hayrete düşürüyor beni.. Diyor ki “tesadüfen karşılaştım içimde kendimle yeniden / bir minicik kız çocuğu bak duruyor orada hala / anlatamam gördüklerimi o neşeli çocuğa”

Peki ben nasıl anlatacağım gördüklerimi kendime? Nasıl kabulleneceğim? Artık beni asla yaralayamacak mı hayat ben istemezsem? Ya da yıllar beni kolay yakalayamayacak mı ben durup beklemezsem?

PS: Burda bahsettiğim şarkının adı “İncelikler Yüzünden” ve Sertab Erener’e ait. Dinlemek isteyenlere: http://www.youtube.com/watch?v=93pqSH_BbJQ

No comments yet

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: