Skip to content

Yaz yağmuru gibi yalnızlık..

July 28, 2009

Bu yazı 09 temmuz 2009, perşembe günü yazılmıştır.

Sağanak yağan yaz yağmurunun altında çılgıncasına sırılsıklam ıslanmak..
Yapayalnız üstelik..
Kimse yok her zaman olduğu gibi..
Zaten insanlar sadece kendi çıkarları için yok mu yanımda? (Yüzde 99 u öyle değil mi? )
Yağmur damlaları değerken tenime,
Yapayalnızlığın en gerçek olduğunu gördüm…
Mutluluk muydu? yoo değildi..
Sanırım farkına varışın hem acı veren hem de hüzünlü yanının isyanının sesiydi o..

Olmalı mıydı herhangi biri güçlü kılmak için kendini? Güvenebilir miydim sadece çıkarları için girilen hayatlara..
Bir süre sonra damlalar bile terk etti bedenimi usulca yere doğru..
Onlar bile göstermelik yakındılar…
Hepsine inat yürüdüm yarım saat yapayalnızlığa ve damlaların bile terk etmesini bedenimi..
Sırılsıklam içilen bir sıcak çayın sıcaklığında da bulmadım mutluluğu bugün..
Neydi beni peki daha huzurlu hissettiren..
Sanırım geçmişimde ki halime iç dünyamda geri dönme halimdi..
Çok daha güçlü, çok daha acımasız, çok daha kaybedecek bir şeyi olmayan ben’e dönüşme çabamın birinci gününde, farkındalığı yaratan yağmura teşekkürlerimi sunuyorum..

Seni özlemişim yağmur.. Arkandan kalan toprak kokusunu yada nemli asfaltta çocukken çıplak ayaklarımla koştuğum o günlere inat (o zamanlar mutluydum) ayakkabılarım bile sırılsıklamdı. Artık varoluşumun çabası kendime en acımasızca.. Vazgeçişler, hayalkırıklıkları, beklentiler, kaybedişlerken özeti şu 6 ayın özeti, yerine geldi inancım değişim için..

No comments yet

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: